بعد از تعیین حوزه آبخیز حبله رود به عنوان حوزه اجرای طرح مدیریت پایدار منابع آب و خاک مقرر گردید  نسبت به تعیین و انتخاب پایلوت ها از میان سه پروژه آبخیزداری، بیابان زدایی و آبیاری و کشاورزی  برای انجام کار و حرکت به سمت تدوین الگوی تعیین شده در سند اقدام شود. اینکه چه روستاهائی به عنوان پایلوت انتخاب شوند مقوله ای بود که درجلسه ی مورخ 24و 25 شهریور ماه 1377  در مرکز منابع طبیعی خجیر به آن پرداخته شد و  پس از بحث و بررسی شاخص های زیر به عنوان شاخص های تعیین پایلوت مورد توافق قرار گرفت.
- تنوع مناسب از نظر جمعیتی
- تنوع مناسب از نظر میزان اقامت روستائیان در طول سال در روستا
- تنوع مناسب از نظر فعالیت های اقتصادی
- تنوع مناسب از   نظر وضعیت آب و هوائی و ترکیب مسائل بالادست و پائین دست
- تنوع مناسب از نظر نظام های مدیریت سنتی بر منابع
- تنوع مناسب از نظر مسائل روستائی و عشایری
مقررشد که هر کدام از پروژه ها بر اساس شاخص های مذکور نسبت به تعیین پایلوت کاری خود اقدام نمایند.
در پروژه بیابان زدائی با مراجعه به مطالعات و اخذ نظر کارشناسان مقرر گردید که 9 روستا و سه مرتع به عنوان پایلوت های کاری در نظر گرفته شوند این روستاها و پایلوت ها به شرح زیر بودند:
روستاهای چهار طاق، رامه بالا، رامه پائین، قالیباف، ایج، جوین، لاسجرد، امامزاده عبدالله، عبدل آباد و مراتع سوته زار، لزوره و خنار
در پروژه آبیاری و کشاورزی نیز با مراجعه به مطالعات و استفاده از تجارب افراد متخصص و کسب نظر کارشناسان  چهار روستای زیر به عنوان پایلوت کاری تعیین شدند.
روستاهای داورآباد، کردوان، آرادان، لجران

در پروژه بیابان زدائی فرآیند مشارکت مردمی با انجام مطالعات مشارکتی توسط دانشگاه تهران شروع شد بعد از آن فعالیت های مشارکتی طی مراحل زیر در پروژه مذکور دنبال گردید.
- نشست های مقدماتی با مردم محلی و روستائی: در راستای آماده سازی مردم روستائی و محلی جهت مشارکت در برنامه های بیابان زدائی نشست های متعددی با مردم روستائی، باغ داران و بهره برداران مراتع با هدف برقراری ارتباط مقدماتی برگزار شد. شناخت محیط و آگاهی از مسائل و مشکلات مردم در ارتباط با چگونگی مدیریت منابع آب و خاک از جمله اهداف دیگر برگزاری این نشست ها بود. موضوع اصلی مورد بحث توضیح و تشریح اهداف پروژه بیابانزدائی با محوریت مشارکت مردمی، و تعیین چگونگی دخالت روستائیان و بهره برداران در یک فرآیند مشارکتی از مرحله مطالعه تا تصمیم گیری بود. به دست آوردن مسائل مشکلات روستاییان در زمینه آب و خاک از جمله اهداف دیگری بود که در این نشست ها دنبال می شد.
- برگزاری کارگاه های آموزشی: کارگاه های آموزشی با حضور کارشناسان ستادی و محلی از دفتر تثبیت شن و بیابان زدایی، معاونت آبخیزداری، معاونت ترویج و مشارکت مردمی و اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان سمنان شکل گرفت. هدف اصلی از برگزاری این کارگاه ها ایجاد فضای ذهنی لازم برای تغییر نگرش کارشناسان و  روستاییان در خصوص مشارکت نهادینه در برنامه های بیابان زدائی بود. دنبال کردن برنامه ریزی از پائین نظارت از بالا، ایجاد نقش فعال برای مردم با تأکید بر حضور زنان در عرصه های کار و فعالیت، توانمندی جوامع روستائی از جمله اهداف دیگر برگزاری این کارگاه ها بود. پس از برگزاری کارگاه ها و ایجاد ارتباط مناسب بین روستائیان و تسهیل گران تشکیل گروه های فنی و تخصصی در دستور کار قرار گرفت. هر گروه تخصصی در یک فرآیند مشارکتی طرح های پیشنهادی را تدوین و طراحی کرده و پس از طی کردن مراحل فنی و اداری این پروژه ها به عنوان پروژه های مردم محور با مشارکت نهادینه مردم به مرحله اجرا می رسید بنابراین الگوی بیشتر طرح های اجرا شده در پروژه بیابان زدایی از فرآیند ذکر شده عبور کرده است.

در پروژه آبیاری و کشاورزی قبل از رسیدن به مرحله اجرائی انجام سه گام شناخت منابع آب، جلب مشارکت جوامع محلی و ایجاد مزارع آموزشی و نمونه مد نظر قرار داشته است. در این راستا پس از انجام مطالعات شناسایی پروژه وارد انجام فعالیت های مشارکتی در راستای جلب مشارکت جوامع محلی شد. مقرر گردید مزارع آموزشی و نمونه راه اندازی  تا کشاورزان از نزدیک با نتایج  فعالیت های خود آشنا شوند. عمده فعالیت مشارکتی این پروژه در محدوده روستای داورآباد انجام شد و مزرعه نمونه یی نیز در بالادست شهر گرمسار و در مسیر جاده ارتباطی تهران گرمسار ایجاد گردید و  تکنیک های مورد استفاده در فرآیند مشارکتی،  روش مدرسه در مزرعه بود. در راستای ساماندهی دو گام آخر ذکر شده پروژه نسبت به عقد قرارداد با مشاور برای انجام فعالیت های مذکور اقدام نمود.